Mijn belangstelling voor groen

Mijn belangstelling voor groen en al wat leeft dateert al vanaf mijn jeugd. Ik zat altijd al te snijden aan grassen en planten om er een soort van marktkraam mee in te richten. Oog voor mooie levende dingen heb ik dus altijd al.

Belangstelling voor gewassen telen ook, ik herinner me een geval dat ik de voorraad boerenkoolzaad van mijn vader uitstrooide in mijn kleine bostuintje achter in het Drentse weiland. Het kwam uiteraard nooit tot grote boerenkool planten want ik had de behoefte aan licht tijdens de groei nog niet begrepen .In 1999 had ik inmiddels in Lunteren al een aardig tijdje een mooie grote moestuin. Daar experimenteerde ik regelmatig met verschillende oude en nieuwe soorten gewassen, zowel fruit als groente. Ik kreeg later de beschikking over een mooi stuk grond in Dieren om met een moestuinachtig karakter een groente teelt bedrijf te beginnen.

De producten die daar werden geteeld moesten via de weg van directe markt naar de consument. Wat men nu met een mooi woord omschrijft als de nieuwe economie. Daar komt eigenlijk die marktkraam uit mijn jeugd weer voorbij. Deze vorm verwoorde ik in een logistiek idee van groente en fruit abonnementen. Termen als “direct van land naar klant”en “seizoensgebonden eten” waren toen een goede gangmaker om er naamsbekendheid aan te geven. Inmiddels is de productie door mijzelf gestaakt omdat het ongelofelijk veel werk is om de teelt en de abonnementen beide goed te doen. Ik ben verder gegaan met het verzorgen van de abonnementen en het zoeken naar klanten, de productie heb ik aan telers uit handen gegeven die eenzelfde idee hebben over de productie van voedsel als ikzelf.

Deze telers zijn in deze regio bezig om met hun bedrijf een bijdrage te leveren in de groene ruimte, de ruimte die U en ik nodig hebben om te recreëren. Fietsen, wandelen, varen en steeds weer iets zien wat waardevol is om er aandacht aan te besteden. Ik vind tuinieren zeer waardevol werk, je bent bezig met je handen en je verbouwt je eigen eten. Je weet op die manier wat je eet. Je kunt ook zien dat je eten gewoon tijd nodig heeft om te groeien. Iets wat op je bord ligt waar veel tijd aan besteed is om het te laten groeien ga je ook op een andere manier waarderen in de keuken. Wat mij steeds duidelijker wordt naarmate ik me verdiep in de eetcultuur van ons is dat we eigenlijk vergeten zijn dat het maken van een maaltijd hoort bij het nuttigen ervan.

Er is natuurlijk niet voor niets steeds meer aandacht voor de SLOWFOOD en SLOWLIFE bewegingen in ons West-Europeaans wereldje.